Adem en de Koran

Adem is een goede vriend mag ik stellen.
De winkel van Adem (kledingreparatiezaak) is vaak een ontmoetingsplaats geworden om met elkaar van gedachten te wisselen over mensbeeld en levensbeschouwelijke vraagstukken.
Zijn Nederlandse taal doet mij verwonderen hoe het mogelijk is dat hij ooit door de de inburgeringscursus is gerold, maar na zes jaren  leer ik de leemtes in te vullen in  zinnen die vaak in telegramstijl worden uitgezonden.
Sinds enkele maanden is de Bijbel en Koran een onderwerp van goed gesprek met Adem en vlak voor mijn vertrek een maand geleden naar De Antillen beloofde de Koran voor me mee te nemen uit Amsterdam.
Ik herinnerde me het gesprek de dag voor mijn vertrek als de dag van gisteren want Adem heeft een nogal, zeg maar, humoristische  manier van dingen uitleggen.
Adem vroeg me op een gegeven ogenblik of ik weet wat naraka is.
Ik zei dat ik dat wel weet en zei dat het de hel is. Adem weer verbaast en iblies? Dat is de duivel zei ik.
Nu heeft Adem me al heel veel Turkse woorden geleerd en zinnen, maar ik zag aan zijn gezicht dat hij vrijwel zeker weet dat deze twee woorden niet in mijn schriftje stonden.
Ik heb hem maar gauw uitgelegd dat het voormalig Nederlands Indie voor die tijd niet alleen gekoloniseerd was door Nederlanders Spanjaarden en Portugezen maar lang voor die tijd ook door Arabieren.
Heel veel Arabische woorden kom je dus nu ook nog tegen in de Indonesische taal.
Maar goed wat Adem me probeerde duidelijk te maken is dat er net als voor de Christenen een hel is waar Iblies de scepter zwaait.
Of ik weet wat dat inhoud? Hm jawel zei ik, hoewel ik er nog nooit geweest ben.
Op zn gezicht (die van Adem dan he) kwam een grijns. Zegt ie tegen mij, geef me je hand.
Ik vroeg wat hij bedoelde, nee geef me maar gewoon je hand.
Mijn hand met de handpalm naar beneden pakte hij vast ter hoogte van mijn pols en met zn andere hand die hij al die tijd in zijn broekzak had, haalde hij razendsnel een aansteker en stak hij die onder mn handpalm aan. Oei ik voelde heel even die vlam en met dezelfde grijns nog op zijn gezicht vroeg hij hoelang dat geweest was. Die pijnlijke steekvlammetje? Antwoordde ik nog geen twee seconden.
Die pijn voelt iemand die in de hel is geraakt 24 uur per dag en dan eeuwig.
Adem, zei ik...als er een Allah is of een God dan is het een Allah of God die niet straft en mensen pijn doet en als er een hemel is dan is het een hemel waar iedereen op een gegeven moment naar toe gaat, ook al hebben ze in hun leven gezondigd.
Daar was mijn goede vriend het niet mee eens. Daar waren we dus gebleven en nu een maand later, lag na mijn terugkomst op de 2e dag van de Ramadan naast een van zijn naaimachines een plastictas.
Salam Aleikum Adem, Aleikum Salam Anthony antwoordde hij en direct knikte in de richting van de tas toen ik binnen kwam. Je bent het niet vergeten dus.
Hij lachte naar mij. De Koran is in twee talen geschreven Arabisch en Nederlands (De Edele Koran) en leest van achter naar voren zag ik.
Een speciale uitgave 2010 voor de Islamitische Stichting (ISN) Hollanda Diyanet Vakfi en niet voor verkoop bestemd.
Ik voel me zeer vereerd zei ik en zal het aandachtig lezen en natuurlijk zal ik vragen hebben die ik aan jou zal stellen. Adem zei natuurlijk en als hij er geen antwoord op geven dan kan de Imam van de moskee dat wel. Ondertussen kwam er nog iemand anders de winkel binnen.
Hij sprak ook Turks tegen Adem maar hij zag er niet Turks uit.
Ik vroeg hem waar hij vandaan komt. Uit Heerenveen zei hij, nee dat bedoel ik niet, welk deel van Turkije.Uit het Oosten zegt ie. Koerdisch deel?
Ja was zijn antwoord, waarna ik hem in het Koerdisch begroette.
Hij was duidelijk blij verrast, maar ik legde hem uit dat ik enkele jaren (en nog) met een groep Koerden optrok toen ze als vluchtelingen uit Noord Irak naar Nederland waren gevlucht.
Ik was net aan mijn tweede bakje koffie bezig en verontschuldigde me hierover, want Adem vond het niet erg. Nee zei hij, dat geeft niet want hij deed ook niet mee met Ramadan.
Adem keek verbaast op naar hem en ik in iets mindere mate want ik ken moslims die ook een hamburg en een fricandel lusten tijdens ramadan en dit ook aan mij opbiechten en vanmorgen werd ik wakker geblackberried met een ping bericht van een goede kennis Reza(een Surinaamse Moslim) op de Antillen die tijdens een interview van Radio Wereldomroep als flex-moslim werd benoemd.
Enfin de Koerdische man is stratenmaker en omdat het fysiek zwaar werk is slaat hij deze keer over, zegt ie. Maar legt hij uit, als de Ramadan voorbij is dan schenkt hij aan mensen die het niet zo breed hebben geld ten bedrage van 10 euro (als voorbeeld)  per aantal dagen dat hij niet meedoet.
Ik zag aan de blik van Adem dat hij dit excuus maar drie keer niks vond.
Dus zegt Adem als ik er geen zin in hebt dan kan ik het op die manier afkopen. Behalve de ratelende maaimachine waar Adem achterstaat "Doodse stilte".....Adem opeens zich tot mij wendend: wat vind jij hiervan? Nou, ik wil Ser Vet (zo heet hij) eigenlijk eerst dezelfde vraag stellen die ik jou vorige maand stelde vlak voor mijn vertrek naar het buitenland, en zonet weer maar waar ik nog geen bevredigende antwoord op heb gekregen.
Ser Vet is tijdelijk gered uit zijn benarde positie, maar zag zich direct daarna geconfronteerd met een vraag waar hij ook moeilijk antwoord op kan geven.
Waarom de Allah voor de Moslims en dezelfde God van de Christenen zo meedogenloos kan zijn en straft tot aan verbanning in de naraka (hel).
Vanuit mn ooghoek zag ik Adem vorsend nadenken (de naaimachine hoor ik plotseling niet meer).
Ser Vet kwam  niet verder dan dat straffen nodig is en noemt een aantal voorbeelden op de wereld waar mensen straf voor verdienen.
Goed dat snap ik dat mensen dat elkaar aandoen, zei ik, maar van een Allah of God die alles lief heeft, verwacht ik dat niet.
Het liep al tegen zessen en we zouden er toch niet uitkomen vandaag.
Ik nam afscheid van Adem en Ser Vet en beloofde een begin te maken aan het lezen van de Koran en later (morgen misschien of overmorgen) op terug te komen.