Welvaart

Een bijzondere man Peter R de Vries zoals hij het opnam voor Elf miljoen mensen die op de vlucht waren geslagen in Afrika voor de hongersnood.
Peter vond ons,  als rentmeester van de wereld (hij benadrukte dat we onze welvaart te danken hebben dankzij het plunderen van grondstoffen uit  derdewereldlanden) onze verantwoordelijkheid moeten nemen en moeten helpen die nood te ledigen ipv zitten afwachten. 
In het programma Knevel en vd Brink van de EO maakt hij zijn toehoorders op attent dat er elke dag 3000 kinderen wereldwijd sterven aan honger of ondervoeding.
(Peter kwam heel furieus en boos over en dat siert hem)  Dat aantal wist ik, maar na deze uitzending klonk het wederom als een kanonschot in de stiltecentrum van een ziekenhuis.
Dat zijn circa een miljoen kinderen per jaar die hun eigen ouders niet hebben kunnen overleven.
Voor de media heeft dit uiteraard al lang geen nieuwswaarde meer, want die zijn meer geïnteresseerd in de 30 militairen waarvan  22 Navy SEALS (echt waar) die in Afghanistan uit de lucht zijn geschoten en wat de beurzen wereldwijd doen en de Stimuleringsmaatregelen om de VS en de euro te redden.
'Dichter bij huis'  moet ik nu denken aan vorig jaar, een gezin van 9 personen die in Bandabou woont op Curaçao  in een kleine schuur dat voor een huisje moet doorgaan ergens achteraf op een helling.
En als je binnen in de kamer staat, de bloedhete zon (overdag gemiddeld 30 graden) op sommige plekken door het zinken golfplaten dak schijnt.
Modder en zand op de betonnen vloer en als het regende loopt het water via de achterdeur door de huiskamer de voordeur weer uit. Kinderen die soms 2 dagen (als ook de tante die verderop woont geen eten meer heeft) zonder warm eten moeten doen.
Geen wasmachine om de kleren van 9 personen te wassen, een 'berg' vuile was ligt in een kamer op een hoop. Gaten in ondergoed en vale shirts van de kinderen en van de ouders.
Vergeleken met de kinderen in Afrika hebben deze kinderen op Curaçao het nog redelijk goed, maar deze vorm van armoede ligt zowat bij ons in de achtertuin.
Bijzonder omdat Curaçao nog onderdeel uitmaakt van het Nederlands Koninkrijk.
Vreselijk omdat er nog meer van zulke gezinnen ergens op het eiland leven onder erbarmelijke omstandigheden.
De omstandigheden van het gezin zijn nu gelukkig iets veranderd, maar hoe heeft het zover kunnen komen?