Magie

Met mijn tijd en geestgenoten Rafael en Hendrik in de Cariben, vinden we samen altijd tijd om met elkaar van gedachten te wisselen over het goede en het kwade in de mens.

Over een ding zijn we het vrijwel altijd eens, het fenomeen homo-sapiens is aan herwaardering toe.

Bij Pops aan de Caracasbaai, op de porch van Kaya Butuela op de Grote Berg of gewoon in Punda of Boca aan het water, ontstaan regelmatig nieuwe blauwdrukken voor een betere wereld.

Wij , ooit ontstaan uit de oersoep en tot heden als slimste en sterkste geëvolueerd uit de enorme zich voortplantende voedselketen van de natuur.

Wie de moeite neemt om de geschiedenis van de mensheid sinds Adam en Eva (als dit de juiste benaming is van de eerste denkende mensachtigen) te bestuderen zal ogenschijnlijk merken dat dit altijd gepaard gaat met heel veel leed en ondraaglijk pijn. De consumering en vernietigingsdrang van de alleenheersers van deze planeet kent geen grenzen.

Denkbeelden over stoffelijke en onstoffelijke Goden zullen hier ook weinig aan kunnen bijdragen om tot een verbeterde inzicht te komen want ook in bijna alle religieuze histories komen we excessen tegen.

Niet dat ik plotseling tegen ben, maar ik heb mijn vragen.

Net zoals ik die zal hebben na het (uit) lezen van de Koran die ik van Adem aan het begin van de Ramadan heb gekregen.

De samenleving is verarmd en gedevalueerd tot het niveau van ver voor Darwin, die op zijn sterfbed toch nog het licht meende te hebben gezien en zich liet bekeren voor hij overging.

De ontmoetingen op de meest Idyllische en exotische plaatsen op Curaçao, hadden iets magisch alsof we niet echt van deze wereld zijn. Maar uiteindelijk zijn het de thema’s in onze gesprekken die de magie tot op aardse proporties reduceert.

De behoefte aan houvast, zingeving, moraal en geborgenheid is een zeer belangrijke factor om wat vaker met z’n drieën bij elkaar te komen en van gedachten te wisselen.

Onderwerpen die ons hart raken en antwoord geven op verlangens die leven op de diepste bodem van onze ziel.

Onzichtbaar voor onze omgeving en buiten de reikwijdte van het invoelingsvermogen van tijdgenoten. Tenzij men zich bijv. over kan verwonderen dat de wereld wellicht met al haar hebben en houden niet in zes dagen is geschapen maar in een tijdspanne van 15 miljard jaren.

In Maçonnieke ( lidmaatschap van een herenclub, broederschap) termen zetten we ons hart enkele seconden op het hart van de ander, een fysieke handeling, niet zozeer alleen voor de vorm maar ook om te voelen of de slagen dezelfde ritme aangeven, synchroon, symmetrisch in harmonie als die van de ander.

Vrijheid, gelijkheid en broederschap maar dan  zonder onderscheid des persoon.
Wat dat laatste inhoud? De grondbeginselen dichten ons een bepaalde opdracht toe, een pijl in de richting geschoten waar naar toe gewerkt dient te worden .
Beter mens worden en de even duidelijke opdracht,  een rol van betekenis te spelen in de maatschappij, doe je kennen als mens. In het eerste schuilt een mens in wording gevormd door slagen op en het polijsten van in figuurlijke zin,  ruwe steen. 
Het eerste is rekbaar,  in definitie, in tijd en altijd onhaalbaar maar het andere niet.
Het laatste is pragmatisch en duidelijk om die signalen vanuit het binnenste van de orde, om te zetten in handelen en wel op een manier die in het eigen paradigma past.
Een mens in wording met zoveel bagage heen gezonden in de maatschappij kan geestelijk nooit ongeschonden huiswaarts keren naar zijn soulmates.
Hij zal met name in evaluatieve zin, in stilte, keer op keer aan niemand anders dan aan zijn hoogste rechter rekenschap moeten afleggen.
Daartoe is hij dit naast zichzelf, ook aan zijn getuigen, zijn eed en belofte verplicht.
Er is enige verwarring als we het onderwerp broederschap nog eens tegen het licht houden en dat bleek verrassend voor ieder van ons iets anders.
Het raakt ook de kern van dit verhaal als de betekenis in volle omgang tot je doordringt.