Ouder worden

De grootste vijand en de grootste angst van de mens is de tijd.
Wij doen er van alles aan om de tijd te snel of slim af te zijn terwijl wij dit fenomeen zelf in het leven hebben geroepen met allerlei  wetenschappelijke formules omdat we het niet begrijpen en het geheim proberen te ontraadselen.
De tijd is altijd gerelateerd aan de mens en nooit aan  de natuur en andere levens of energievormen op deze planeet want de natuur is er altijd al geweest en wij maken daar onderdeel van uit.
Zelfs Einstein heeft zich niet verscholen achter allerlei wetenshappelijke verklaringen toen hij  zei dat het meest verwonderlijke van de natuur is, dat het in al haar simpelheid te begrijpen is.
Maar  wij willen natuurlijk meer, wij willen namelijk ook precies weten hoe de natuur dat doet zodat wij onze houdbaarheidsdatum zouden kunnen verlengen.
We liften bij het leven en botoxen alsof en omdat ons leven ervan afhangt.
Verjongingskuren, haarimplantaten, we kunnen het niet zo gek bedenken.
De gemiddelde levensduur van mensen ligt nu veel hoger dan een halve eeuw geleden dus we worden steeds ouder, leven langer en verbeelden we ons dat in de verre toekomst de gemiddelde leeftijd tweemaal hoger ligt.
Wat te denken van het idee van invriezen om later weer door toekomstige wetenschappers als Frankenstein tot leven te laten brengen?
De scheefgroei op deze planeet is al lang in volle gang, vanaf het moment waarop we rechtop leerden lopen op onze achter poten, ontwikkelen we ons in raptempo richting zelfdestructie.
Het is leven om te overleven ten koste van alles.
Terwijl ieder minuut een  kind elders in de wereld  van de honger sterft, trekken we hier uit de muur een lekkere warme vette gehaktbal of rijden we een mc Donald in voor een dubbele burger.
Die vreten we, rijdend in een benzine slurpende vierwieler of voor de breedbeeld op en liefst in 3-D  onderwijl de beelden bekijkend van kinderen op de vuilnisbelten van Indonesië, Brazilië of India op zoek naar dat kleine beetje eten wat over is van een drie gangen maaltijd van drie dagen of meer geleden voor het in de vuilnisbak beland.
De natuur blijft zichzelf en na de facelift die we haar toedienen, ontbossing, vervuiling in z'n ergste vorm in snel tempo,  krijgen we vroeg of laat de rekening gepresenteerd, want er is een zekere regelmaat en ordening  in dit ogenschijnlijk chaos.
Wij existeren ook bij de gratie om te kunnen sterven en daar is geen ontkomen aan, ook niet met de slimste pilletjes en zalfjes.
Feitelijk sterven we fysiek iedere seconde  (mensen tijd :-) een beetje af en dat is helaas onomkeerbaar.
Zelfs een goed gebed kan niet garant staan voor verjonging of een langere levensduur.
Mensen bidden vaak om vergiffenis of beterschap maar nooit om een lang of eeuwig leven.
Waarom eigenlijk niet? Heel simpel omdat we het weten, ergens in ons achterhoofd, dat we vroeg of laat opgelost worden in de tijd.
Oud worden en dood gaan hoort bij het leven en daar moeten we het mee doen ipv het te verdringen of te ontkennen.